EPISODE 1: ANG PASAHERONG BIGLANG BUMAGSAK
Alas-kuwatro pa lamang ng madaling-araw ay nasa airport terminal na si Nurse Lani Mendoza. Bitbit niya ang isang lumang maleta, ilang pasalubong, at ang perang halos isang taon niyang pinag-ipunan. Pauwi siya sa probinsiya upang dalawin ang kanyang inang may sakit at ipagdiwang ang kaarawan ng walong taong gulang niyang anak na si Bea.
Tatlong taon nang nagtatrabaho si Lani bilang contractual nurse sa isang maliit na klinika sa Maynila. Maliit ang sahod, ngunit palagi niyang inuuna ang pagpapadala sa pamilya. Bihira siyang makauwi kaya mahalaga sa kanya ang biyaheng iyon.
Habang nagmamadali patungo sa boarding gate, napansin niya ang isang matandang lalaking nakasuot ng maayos ngunit lumang amerikana. Mag-isa itong naglalakad, hawak ang dibdib, at tila hirap huminga.
Maraming pasahero ang dumaan. May ilan pang umiwas dahil baka raw nakahahawang sakit ang iniinda ng matanda.
Bigla itong napaluhod at tuluyang bumagsak sa sahig.
Hindi nagdalawang-isip si Lani. Iniwan niya ang kanyang maleta at agad lumuhod sa tabi nito.
“Sir, naririnig n’yo po ako?” tanong niya habang sinusuri ang pulso.
Mahina ang tibok ng puso ng matanda. Malamig ang mga kamay nito at namumutla ang labi.
Humingi si Lani ng tulong, ngunit abala ang mga tao sa kani-kanilang flight. Tumawag siya ng airport medical team at sinimulang bigyan ng paunang lunas ang matanda.
“May gamot po ba kayo?” tanong niya.
Mahinang itinuro ng lalaki ang bulsa ng amerikana. Nakita ni Lani ang maliit na lalagyan ng maintenance medicine. Tinulungan niya itong makainom habang patuloy na minamasahe ang dibdib at pinakakalma ang paghinga.
Makalipas ang ilang minuto, dumating ang medical responders. Ngunit nang tumingin si Lani sa oras, nanlaki ang kanyang mga mata.
Final boarding na ng kanyang flight.
“Ma’am, kailangan n’yo nang tumakbo!” sigaw ng isang empleyado.
Tumingin siya sa matandang hindi pa rin maayos ang kalagayan. Walang kasama at paulit-ulit na humihingi ng tubig.
Hindi kayang iwan ni Lani ang pasyente.
Nang tuluyang magsara ang boarding gate, nakita niyang gumalaw palayo ang eroplanong dapat sana’y sasakyan niya.
Napaupo siya at napaluha.
Naubos ang ipon niya sa ticket. Wala siyang perang pambili ng panibagong biyahe.
Hindi niya alam kung paano siya makakauwi sa anak na ilang buwan nang naghihintay.