“Sir Eric, hindi ako basta ordinaryong nurse na dinala rito ng ahensya,” bulong muli ni Grace habang inaayos ang oxygen mask ko.

“Ako ang nakababatang kapatid ni Leo, ang dating accountant mo na sinira at nabaon sa utang dahil sa mga maling paratang ni Jake 2 taon na ang nakalilipas.”

Nanatiling tuwid ang linya ng aking mukha, ngunit sa loob ko ay parang may sumabog na bomba.

Si Leo ang pinakamagaling kong tauhan noon na bigla na lang umalis matapos mabalitang nagnakaw ng 15,000,000 pesos sa kumpanya.

“Alam ng kapatid ko ang lahat ng sikreto ni Jake at Brenda, kaya siya ang binalingan ng isyu para mapagtakpan ang ginagawa nilang unti-unting paglipat ng mga pondo,” patuloy ni Grace.

Inilabas ni Grace ang maliit na itim na aparato mula sa kanyang bulsa.

“Ito ay isang digital audio recorder na nakakonekta sa 1 hidden camera sa loob ng ventilation duct ng kwartong ito.”

“Lahat ng usapan nila, lahat ng halikan nila, at lahat ng pagpirma ng pekeng dokumento ay may malinaw na kopya.”

“May 3 araw na ang nakalipas mula noong i-install ko ito sa tulong ng iyong tapat na abogado na si Atty. Santos.”

Laking pasasalamat ko sa aking isipan dahil hindi pala ako nag-iisa sa laban na ito.

“Mamayang 8 ng gabi, babalik sila kasama ang 1 tiwaling notaryo publiko para tuluyang ilipat ang 3 pangunahing ari-arian mo at ang 45 percent shares mo sa Ventura International,” sabi pa ni Grace.

“Maghanda ka, Sir Eric, dahil ito na ang oras para bawiin ang lahat.”

Narinig namin ang mga yabag ng paa sa labas kaya mabilis na itinago ni Grace ang recorder at lumayo sa aking kama.

Bumukas ang pinto at pumasok si Brenda, kasama si Aling Selya at si Jake.

May dala silang 2 makakapal na folder na naglalaman ng mga papeles ng kumpanya.

“Sigurado ka ba, Jake, na hindi na ito mabusisi ng board of directors?” tanong ni Aling Selya habang nakatingin sa akin nang may pandidiri.

“Huwag kang mag-alala, Tita Selya, hawak ko ang 4 na miyembro ng board na madaling bayaran,” sagot ni Jake nang may mayabang na ngiti.

“Kapag natapos ang pirmahang ito, mayroon na tayong hawak na 250,000,000 pesos na halaga ng assets.”

Lumapit si Brenda sa akin at hinawakan ang aking kamay, ngunit naramdaman ko ang lamig at kawalan ng pagmamahal sa kanyang mga palad.

“Eric, sorry ha? Pero mas kailangan namin ang pera mo kaysa sa katawan mong nakaratay,” bulong ni Brenda na may kasamang tawa.

Kinuha ni Jake ang isang ballpen at inilagay ang kanang kamay ko sa ibabaw ng papel.

Plano nilang i-gabay ang aking kamay para magmukhang ako ang pumirma habang nanghihina.

Sinimulan ni Brenda na iguhit ang aking pirma gamit ang aking hawak na panulat sa unang 3 pahina.

“Ayan, perpekto ang pagkakatulad sa pirma niya sa mga lumang tseke,” sabi ni Brenda.

“Ngayon, tawagin mo na si Atty. Cruz sa labas para ma-notaryo na ito agad,” utos ni Aling Selya.

Pumasok ang isang lalaking naka-barong na mukhang kabado, bitbit ang kanyang opisyal na selyo.

“Narito ang 2 saksi na pinapirma ko na rin sa labas para walang butas ang dokumento,” saad ni Atty. Cruz.

“Mabilisang trabaho lang ito, 10 minuto lang ay tapos na tayo.”

Habang inilalagay ng notaryo ang kanyang selyo sa ika-4 na kopya, dahan-dahan kong pinaluwag ang aking mga daliri.

Ikinilos ko ang aking kanang kamay at biglang hinablot ang folder mula sa mesa sa tabi ng aking kama.

Nagulat ang lahat sa loob ng kwarto.

Mabilis kong tinanggal ang oxygen mask sa aking mukha at umupo nang tuwid sa kama.

“Ang bilis naman ng pirmahan, bakit hindi niyo ako hiningan ng pahintulot?” malamig kong sinabi habang nakatingin nang diretso sa mga mata ni Brenda.

Napasigaw si Aling Selya sa gulat at napahawak sa kanyang dibdib.

Nabitawan naman ni Jake ang hawak niyang panulat at napaatras ng 3 hakbang.

“E-Eric? Gising ka?” nauutal na tanong ni Brenda, habang namumutla ang kanyang mukha.

“Oo, Brenda. Gising na gising ako sa loob ng 5 araw na pananatili ko rito,” sagot ko habang iwinawagayway ang mga pekeng dokumento.

“Narinig ko ang lahat ng plano niyo ng nanay mo, pati na ang pagtataksil niyo ng matalik kong kaibigan.”

“Eric, pakinggan mo muna ako! Ginagawa ko lang ito dahil nag-aalala ako sa kumpanya!” pagsisinungaling ni Brenda habang sumusubok na lumapit sa akin.

“Huwag kang hahakbang paitaas sa kama ko, Brenda,” babala ko sa kanya.

Tumingin si Jake kay Atty. Cruz at sumigaw, “Huwag kang matakot, kunin mo ang mga papeles na ‘yan!”

Ngunit bago pa man makakilos si Jake, bumukas nang malakas ang pinto ng ICU room.

Pumasok si Atty. Santos kasama ang 4 na unipormadong pulis mula sa Makati Police District.

“Huwag na kayong magtangkang tumakas o sumira ng ebidensya,” deklara ni Atty. Santos habang nagpapakita ng 1 search at arrest warrant.

“Mayroon kaming sapat na batayan para sa kasong falsification of public documents, estafa, at infidelity.”

“Anong ebidensya? Isang may sakit lang ang nagsasalita, walang maniniwala sa inyo!” sigaw ni Aling Selya na sinusubukang magmatigas.

Lumapit si Grace sa tabi ko at ibinigay kay Atty. Santos ang digital audio recorder.

“Mayroon po tayong 1 hidden camera sa itaas na nagrekord ng buong pangyayari mula noong unang araw,” pahayag ni Grace.

“May 24 oras na video footage na nagpapakita ng pag-forge ng pirma at ang pag-amin nina Jake at Brenda sa kanilang mga naunang krimen.”

Nang marinig iyon, tuluyang nanghina ang mga tuhod ni Brenda at napaupo siya sa sahig.

“Jake, gawin mo ang paraan! Sabi mo walang magiging problema!” umiiyak na isinalaysay ni Brenda habang sinisisi ang kanyang kalaguyo.

Ngunit si Jake mismo ay pinapaspasan na ng posas ng 2 pulis at hindi na makapagsalita dahil sa takot.

“Kasama rin sa ebidensya ang mga lumang transaksyon kung saan idiniin niyo ang kapatid ni Grace na si Leo,” dagdag ko habang nakatingin kay Jake.

“Lahat ng 15,000,000 pesos na ibintang niyo sa kanya ay napatunayang pumasok sa personal mong account sa 2 magkaibang bangko.”

Yumuko na lamang si Jake habang inilalabas siya ng mga awtoridad mula sa kwarto.

Sumunod na pinalabas si Aling Selya na patuloy pa rin ang pag-iyak at pagmamakaawa na huwag isama sa kulungan.

Si Brenda naman ay lumingon sa akin bago tuluyang hilahin ng mga pulis.

“Eric, patawarin mo ako, nagkamali ako! Mahal kita, Eric!” sigaw niya habang umaalingawngaw ang kanyang boses sa koridor.

Hindi ko na siya tiningnan pa at hinayaan kong isara ng pulis ang pinto.

Humarap ako kay Grace at kay Atty. Santos na may ngiti sa aking mga labi.

“Salamat, Grace. Dahil sa katapangan mo, nalinis ang pangalan ng kapatid mo at Nabawi ko ang aking buhay,” taos-puso kong sinabi.

“Tungkulin ko po ang tumulong sa tama, Sir Eric,” nakangiting sagot ni Grace.

Inayos ni Atty. Santos ang kanyang mga gamit at tumingin sa akin nang may paghanga.

“Malaya ka na, Eric. Ang Ventura International ay mananatiling sa iyo, at ang mga traydor ay makatatanggap ng nararapat na parusa sa loob ng 20 taon sa likod ng rehas.”

Huminga ako nang malalim at naramdaman ang tunay na kapayapaan sa aking puso.

Ang akalang katapusan ng aking buhay sa ospital na ito ay naging isang bagong simula ng aking tagumpay.