Isang Taon Matapos Ang Aming Hiwalayan, Nagkasalubong Kami Ng Aking Ex-Husband Sa Ospital. Mayabang Niyang Ipinagmalaki Ang Anak Nila Ng Dating Bestfriend Ko… Ngunit Nang Pumasok Ang Isang Lalaki, Nabasag Ang Bote Ng Gatas Na Hawak Nila At Gumuho Ang Kanilang Ilusyon

Ako si Elara, dalawampu’t walong taong gulang. Isang taon na ang nakalipas mula nang gumuho ang aking mundo. Ang asawa kong si Troy ay hiniwalayan ako matapos ang apat na taon naming pagsasama. Ang masakit na dahilan? Hindi ko raw siya mabigyan ng anak kaya isa lamang akong walang kwentang babae sa kanyang paningin.

Ngunit ang mas nakakawasak na katotohanan ay natuklasan ko matapos ang aming divorce. Ang matalik kong kaibigan, si Vanessa, na palagi kong iniiyakan at hinihingian ng payo, ay matagal na palang may relasyon kay Troy. Sa katunayan, nang hiwalayan ako ni Troy, tatlong buwan nang buntis si Vanessa.

Niloko nila akong dalawa. Iniwan akong walang-wala, basag ang puso, at pinaniwalang ako ang may pagkukulang. Ngunit pinili kong hindi magwala. Tahimik akong umalis at nangakong bubuuin muli ang aking sarili.

ANG PAGKIKITA SA OSPITAL

Lumipas ang isang taon. Isang umaga, nagpunta ako sa pinakasikat at pinakamahal na VIP hospital sa siyudad. Habang naghihintay ako sa maluwag na pasilyo ng pediatrics ward, may isang pamilyar na boses ang tumawag sa aking pangalan.

“Elara? Ikaw ba ‘yan?”

Napalingon ako. Nakatayo sa di kalayuan si Troy. Nakasuot siya ng mamahaling polo, at sa kanyang tabi ay si Vanessa, na may buhat-buhat na isang malusog na sanggol na lalaki. May hawak na baby bag at isang malaking glass baby bottle na puno ng gatas si Troy.

Nang makita niya ako, ang kanyang gulat ay mabilis na napalitan ng isang mapang-insulto at mayabang na ngisi. Lumapit silang dalawa sa akin.

“Wow, Elara. Long time no see. Mukhang… malungkot ka pa rin at nag-iisa? Pumunta ka ba rito para magpa-checkup ulit kung baog ka pa rin?” sarkastikong bati ni Troy, tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.

“Hi, bestie. Pasensya ka na kung hindi ka namin nainbitahan sa binyag. Masyado kasing busy sa pag-aalaga ng baby. Tingnan mo ang anak namin ni Troy, ang cute ‘di ba? Sana maranasan mo rin ‘to, kaso… malabo yata,” malambing ngunit nakakalasong dagdag ni Vanessa, halatang ipinapamukha sa akin ang kanyang “tagumpay.”

Naramdaman ko ang pagbilis ng tibok ng aking puso, ngunit pinanatili ko ang aking pagiging kalmado. Tiningnan ko ang bata at pagkatapos ay tiningnan silang dalawa nang walang emosyon.

“Masaya ako para sa inyo. Excuse me, may hinihintay pa kasi ako,” mahinahon kong sagot, akmang tatalikod na.

Ngunit humarang si Troy. Hindi pa siya tapos sa kanyang pagmamayabang.

“Teka lang, Elara. Gusto ko lang sabihin sa’yo na… tama ang desisyon kong iwan ka. Nakuha ko ang perpektong pamilya kay Vanessa. At by the way, nandito kami kasi kukunin ko na ang results ng medical test ko para sa promotion ko. Ako na ang susunod na Vice President ng kumpanya namin,” pagmamayabang ng aking ex-husband.

Nagtawanan silang dalawa, iniisip na nanalo na sila sa laban ng buhay, habang inaasahan nilang makikita akong umiiyak at tumatakbo palayo dahil sa inggit.

Inakala niyo ba na tatanga-tanga ako at hahayaan ko kayong tapakan muli ang aking pagkatao? Hindi niyo alam kung ano—o sino—ang naghihintay sa inyo ngayong araw.

ANG PAGDATING NG ESTRANGHERO

Bago pa man ako makasagot sa mga insulto ni Troy, bumukas ang malalaking glass doors sa dulo ng pasilyo.

Pumasok ang apat na matitikas na security guards na nakasuot ng itim na suit. Kasunod nila ang Hospital Director na nagkukumahog at halatang kinakabahan. At sa gitna nila ay naglalakad ang isang matangkad, makisig, at napakagwapong lalaki na nakasuot ng isang bespoke suit.

Ang lalaki ay naglalakad nang may matinding awtoridad. Ang lahat ng mga nurse at doktor na madaanan niya ay mabilis na yumuyuko bilang paggalang.

Napatigil sina Troy at Vanessa sa pagtawa. Nanlaki ang mga mata ni Troy at mabilis na inayos ang kanyang kwelyo.

“D-Diyos ko… Si Mr. Gabriel Sterling ‘yan! Ang bilyonaryong CEO at ang may-ari ng ospital na ‘to! Siya rin ang Chairman ng kumpanyang pinapasukan ko!” natatarantang pabulong ni Troy kay Vanessa. “Ayusin mo ang damit mo, babe! Baka mapansin niya tayo!”

Mabilis na nag-ayos ng sarili si Troy. Umaasa siyang makukuha niya ang atensyon ng bilyonaryo para sa kanyang inaasam na promotion. Nang makalapit si Gabriel sa aming pwesto, pilit na iniharang ni Troy ang kanyang sarili at ngumiti nang napakalapad.

“M-Mr. Sterling! Good morning po! Ako po si Troy, ang susunod na Vice President sa—”

Ngunit hindi man lang siya tiningnan ni Gabriel. Nilagpasan lamang siya ng bilyonaryo na parang isang hanging walang halaga, dahilan upang mapahiya nang husto si Troy.

Dire-diretsong naglakad si Gabriel patungo sa aking kinaroroonan. Ang kanyang malamig at matalim na mga mata ay biglang naging maamo. Lumapit siya, hinawakan ang aking baywang, at hinalikan ako sa noo sa harap mismo nina Troy at Vanessa.

“Sorry I’m late, my love. Matagal ba ang check-up natin sa baby natin?” malambing na tanong ni Gabriel sa akin, ang boses niya ay umaalingawngaw sa buong pasilyo.

Nalaglag ang panga ni Troy. Nabitawan niya ang hawak niyang glass baby bottle.

CRASH!

Nabasag ang bote sa sahig at nagkalat ang gatas sa marmol na tiles. Si Vanessa ay namutla at napahawak nang mahigpit sa kanyang anak, halos hindi makahinga sa matinding gulat.

“M-My love?! Elara… k-kilala mo si Mr. Sterling?! At… b-baby ninyo?!” nauutal at nanginginig na tanong ni Troy, basang-basa na ng pawis ang kanyang noo.

Humarap ako sa kanila, nakapulupot ang aking braso sa braso ng bilyonaryo.

“Hindi ko lang siya kilala, Troy. Siya ang asawa ko,” kalmado ngunit madiin kong sagot, na siyang tuluyang bumasag sa kanilang ilusyon. “At tama ang narinig mo, nandito kami para sa ultrasound ng aming kambal. Hindi ako baog, Troy. Baka ikaw lang talaga ang may problema noon kaya kinailangan mong humanap ng iba.”

“A-Asawa?! Pero… paano?!” hindi makapaniwalang tili ni Vanessa, ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa matinding inggit at kaba.

Tiningnan ni Gabriel si Troy mula ulo hanggang paa, ang kanyang ekspresyon ay kasing lamig ng yelo.

“Ikaw ba ang lalaking nagtapon sa asawa ko dahil sa inakalang pagkukulang niya at ipinagpalit siya sa K.abit na ‘yan?” tahimik ngunit nakakakilabot na tanong ni Gabriel.

“S-Sir… M-Mr. Sterling… m-misunderstanding lang po ‘yon! Nagkamali lang po ako!” humahagulgol na pagmamakaawa ni Troy, pilit na yumuyuko sa harap ng bilyonaryo habang umaatras mula sa nabasag na bote ng gatas.

“Misunderstanding? Pati ba ang paggawa mo ng mga pekeng proyekto para nakawin ang pondo ng kumpanya ko ay misunderstanding din?”

Napasinghap si Vanessa. Nanigas si Troy.