NAKIPAGLIVE-IN ANG GF KO SA CONDO KO PERO HUMIRIT PA NA MAGHIRE KAMI NG HELPER KAHIT WALA SYANG TRABAHO AT PALAMUNIN KO NA… (FICTION)
Hello po, itago niyo na lang ako sa pangalang Miguel, 35, WFH, may sariling 2BR condo around Mandaluyont, earning decent every month, at akala ko dati gets ko na kung paano gumagana ang relationships pag nasa 30s ka na.
Nagkaroon ako ng girlfriend na sobrang bilis ng pacing namin, honeymoon phase malala, kaya nung sinabi niyang gusto niya mag-live in, sabi ko why not, adult na tayo, kaya ko naman magprovide. Sa umpisa, okay talaga siya, naglilinis, nag-aayos, minsan nagluluto pa, very sweet, very clingy in a cute way, tapos ako naman todo effort din kasi feeling ko ito na yun.
Hindi ko napansin agad yung pagbabago ng kilos niya hanggang sa nakita niya kung magkano talaga kinikita ko monthly. Hindi ko naman tinago kasi partner ko siya, so normal lang alam niya income ko, pero after a few months bigla siyang nag-resign, sabi niya short break lang daw, pahinga muna kasi pagod, tapos apply ulit soon. Sabi ko sige, gets ko burnout, supportive ako, basta may direction ka, pero yung “soon” naging weeks, tapos months, tapos umabot ng almost 1 year na wala siyang trabaho.
WFH ako kaya literal kita ko buong araw routine niya, habang ako nasa Zoom meetings siya nasa likod ko lang sa sofa, naka-phone, scroll scroll, minsan tulog, minsan Netflix. Pag tinatanong ko kung kumusta applications niya, sagot niya “wala tumatawag,” pero pag tiningnan mo history niya halos wala naman siyang pinapasa.
Tinulungan ko pa siya mag-update ng resume, gumawa ng LinkedIn, nag-refer pa ako sa kakilala, pero after that balik ulit siya sa hilata mode, doon ko unang na-feel na parang ako na lang yung gumagalaw sa relasyon namin. Isang araw bigla niyang sinabi, “Mag-hire kaya tayo ng stay-in helper?” pagod na raw siya sa chores at mas makakapag-focus daw siya sa pag-apply pag may tutulong sa bahay. 2BR naman condo ko kaya technically may space, against ako nung una pero sabi ko baka ito na yung push na kailangan niya, so nag-hire kami.
Tahimik yung helper, very respectful, mabilis kumilos, halatang sanay sa trabaho, pero after a few weeks mas naging relaxed pa girlfriend ko. Ultimo pagkuha ng tubig iuutos niya, paglalaba ng underwear iuutos niya, may time pa na pinadala niya pagkain niya sa bed habang nanonood siya tapos natapon yung sabaw at si helper pa rin ang naglinis.
Doon na ako nairita talaga, parang naging boarder na lang siya na walang ambag habang ako lahat gumagastos. Sinabihan ko siya na hindi pwede yung ganitong setup forever, kailangan niyang ayusin buhay niya, half joke half seryoso nasabi ko, “Pag hindi ka gumalaw, yung helper na lang jojowain ko.” Tumawa lang siya, akala niya joke, walang nagbago, mas lalong naging kampante, doon ako napagod.
Kinausap ko yung helper privately, sinabi ko lang na maging friendly siya sakin pag andyan girlfriend ko, walang physical, walang mali, just enough para makita ko kung may pake pa ba siya. Unang beses pa lang na ginawa namin yun, simpleng kwentuhan lang, medyo close tone, bigla na lang sumabog girlfriend ko at sinabunutan niya yung
helper sa harap ko, grabeng eksena sa sala. Doon na ako tuluyang nagdesisyon, pinatigil ko sila, sinabi ko sa girlfriend ko na tapos na at kailangan na niyang umalis. Nag-makaawa siya, umiyak, nagsabing magbabago siya, pero wala na talaga, pagod na ako. Tinanggal ko rin muna yung helper kasi gusto ko ng reset sa condo ko.
Lumipas ang isang buwan na mag-isa ako sa condo. Tahimik, malinis, pero may konting bigat pa rin sa dibdib. Akala ko iyon na ang dulo ng kwento, pero nagulat ako nang isang gabi, may kumatok sa pinto ko.
Pagbukas ko, laking gulat ko nang makita ko ang dating helper namin. Pero ibang-iba na ang hitsura niya. Wala na ang uniporme niya; naka-maong siya, simpleng t-shirt, at maayos ang buhok. May dala siyang supot ng mainit na pandesal.
“Sir Miguel, pasensya na po kung naistorbo ko kayo,” sabi niya nang may hiya. “Gusto ko lang po sanang humingi ng tawad sa nangyari nung huli, at magpasalamat din po kasi binayaran niyo pa rin ako ng buo kahit biglaan ang pagkakaalis ko.”
Pinatuloy ko siya at nagtimpla ako ng kape. Doon ko nalaman ang totoo niyang kwento. Graduating student pala siya sa isang state university, kumukuha ng Education, at nag-part time lang bilang helper para matustusan ang huling semester niya dahil nagkasakit ang nanay niya. Kaya pala ganoon siya ka-disiplinado at ka-respeto.
“Sir, hindi po ako naghahanap ng trabaho ngayon,” dagdag niya habang nakangiti. “Gusto ko lang po talagang magpasalamat. At kung kailangan niyo po ng kasama sa kape… andito lang po ako.”
Sa puntong iyon, parang may kung anong nabuksan sa puso ko. Nakakatawa na ang taong inakala ng ex-girlfriend ko na “katulong” lang ay mas may direksyon at pangarap sa buhay kaysa sa kanya. Hindi ko inaasahan, pero naging madalas ang pagbisita niya. Minsan nag-aaral siya sa dining table ko habang ako naman ay nagtatrabaho sa laptop.
Hindi naging biro ang sinabi ko noon sa ex ko na baka yung helper ang jowain ko—dahil makalipas ang anim na buwan, ang dating helper na pinagselosan niya ay siya na ngayong legal na naninirahan sa condo ko. Hindi bilang katulong, kundi bilang partner ko na katuwang ko sa pagbuo ng mga pangarap namin.
Si Miguel naman ngayon ang proud na nagluluto at nag-aalaga sa kanya habang tinatapos niya ang kanyang board exams. Sabi nga nila, ang swerte ay hindi lang nakukuha sa laki ng kita, kundi sa tamang tao na kasama mo sa loob ng bahay.