Ako si Samantha, 28 taong gulang. Matapos ang tatlong taong relasyon, ikinasal ako sa lalaking pangarap ko na si Kevin, ang tagapagmana ng isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa. Mahal na mahal namin ang isa’t isa, ngunit may isang malaking hadlang sa aming kaligayahan: ang kanyang ina na si Donya Victoria.

 

Mula pa noong una, tutol na si Donya Victoria sa akin. Para sa kanya, isa lamang akong “gold digger” dahil galing ako sa isang simpleng pamilya. Sinubukan niya akong suhulan, takutin, at ipahiya sa mga family gatherings, ngunit hindi ako bumitaw. Dahil mahal ako ni Kevin, wala siyang nagawa kundi ang pumayag sa kasal.

Ngunit alam kong hindi siya susuko nang ganoon kadali.

ANG PASIKRETONG LASON SA WINE GLASS
Ginanap ang aming engrandeng wedding reception sa isang sikat at mamahaling hotel. Puno ang ballroom ng mga politiko, sikat na negosyante, at mga media reporters.

Bago magsimula ang ceremonial toast, pumunta ako sa backstage upang ayusin ang aking gown. Pagdaan ko sa madilim na bahagi ng pantry, nahagip ng mata ko ang isang pamilyar na bulto. Si Donya Victoria.

Nagtago ako sa likod ng malaking kurtina at nanonood. Nakita ko siyang may hawak na dalawang baso ng champagne. Mabilis niyang inilabas ang isang maliit na vial mula sa kanyang clutch bag at ibinuhos ang isang puting pulbos sa isa sa mga baso. Hinalo niya ito hanggang sa matunaw.

“Tingnan natin kung makapaglakad ka pa nang matino sa harap ng mga bisita kapag nainom mo ang hallucinogen na ito, Samantha,” rinig kong bulong ni Donya Victoria sa sarili habang nakangisi nang nakakakilabot. “Magmumukha kang baliw, masisira ang kasal ninyo, at hihiwalayan ka ng anak ko.”

Nanlamig ang buong katawan ko. Gusto niya akong lasunin para mag-hallucinate, magwala, at mapahiya sa harap ng buong bansa!

Huminga ako nang malalim. Imbes na mag-iskandalo at isumbong siya kay Kevin nang walang sapat na ebidensya, isang matalinong plano ang nabuo sa isip ko.

ANG MATALINONG PAGPAPALIT NG BASO
Nang magsimula na ang programa, tinawag kaming lahat sa gitna ng stage para sa toast. Nakangiting lumapit si Donya Victoria at inabot sa akin ang baso na may lason, habang ang hawak niya ay ang malinis na champagne.

“Cheers para sa bagong kasal,” nakangiting plastik na sabi ng biyenan ko.

“Salamat po, Mama,” sagot ko.

Habang nagtatawanan ang mga tao at nagsasalita ang host, pasimple kong itinuro ang kabilang dulo ng ballroom.

“Hala, Mama, bakit parang nasusunog ‘yung isang kurtina roon?” gulat kong sabi.

Mabilis na napalingon si Donya Victoria at ang asawa kong si Kevin. Sa wala pang isang segundo, mabilis kong pinagpalit ang mga baso namin.

Nang lumingon siya pabalik, nakakunot ang noo niya. “Wala naman ah! Huwag ka ngang gumawa ng eksena!” mataray niyang sabi.

“Pasensya na po, baka guni-guni ko lang,” ngiti ko.

Itinaas naming tatlo ang aming mga baso at sabay-sabay na uminom. Tiningnan ako ni Donya Victoria nang may mapanuksong ngiti, naghihintay na umepekto ang lason sa akin.

Ngunit hindi niya alam, ang sarili niyang patibong ay kanya nang nilunok.

ANG PAG-EPEKTO NG LASON AT ANG NAKAKAGULAT NA PAGBUBUNYAG
Makalipas ang labinlimang minuto, habang nagsasayaw kami ni Kevin sa gitna, napansin ko ang pagbabago kay Donya Victoria. Nakaupo siya sa VIP table, pinagpapawisan nang malapot, namumutla, at panay ang hawak sa kanyang ulo.

Ang drogang inilagay niya ay isang matapang na black-market hallucinogen na nag-aalis ng lahat ng limitasyon sa utak ng tao at nagiging sanhi ng matinding paranoia at pagsasabi ng katotohanan.

Biglang tumayo si Donya Victoria. Pagewang-gewang siyang naglakad papunta sa stage. Kinuha niya ang mikropono mula sa host. Tumigil ang musika at napatingin sa kanya ang lahat ng bisita, kabilang ang mga reporters na may hawak na camera.

“Mama? Anong ginagawa mo?” nag-aalalang tanong ni Kevin, akmang lalapitan ang ina.

Ngunit itinulak ni Donya Victoria si Kevin. Ang mga mata niya ay nanlilisik at nakatingin sa kawalan. Dahil sa epekto ng droga, nagha-hallucinate siya at inakala niyang ang kaharap niya ay ang yumaong asawa (ang tatay ni Kevin) na si Don Arturo!

“Arturo?! B-Bakit ka nandito?!” tili ni Donya Victoria sa mikropono, umaalingawngaw sa buong ballroom. “Patay ka na! Pinatay na kita!”

Nagsimulang magbulungan ang mga tao. Nanigas si Kevin sa kanyang kinatatayuan.

“Mama, anong sinasabi mo?!” sigaw ni Kevin.

Ngunit hindi siya naririnig ni Donya Victoria. Patuloy siyang nagsalita sa mikropono, umiiyak at nanginginig sa matinding takot sa nakikita niyang multo sa kanyang imahinasyon.

“Huwag mo akong mumultuhin, Arturo! Oo, inilagay ko ang lason sa kape mo limang taon na ang nakalipas para mamatay ka sa heart attack! Ako ang nagpeke ng Will and Testament mo para makuha ko ang buong kumpanya at walang mapunta sa anak mong si Kevin!” hagulgol ni Donya Victoria habang nakaluhod sa stage. “Ginawa ko ‘yon kasi gusto mong ibigay lahat ng yaman sa mga charity! Pera ko ‘yon! Akin lang!”

ANG KATAPUSAN NG ISANG SAKIM NA REYNA
Isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa buong ballroom, bago ito sumabog sa ingay ng mga camera flashes at sigawan. Ang pag-amin sa isang karumal-dumal na krimen, live at naka-record sa harap ng daan-daang tao!

Napaluhod si Kevin, umiiyak dahil sa nalamang katotohanan na ang sariling ina niya ang pumatay sa kanyang mahal na ama. Lumapit ako at niyakap ko nang mahigpit ang asawa ko.

Ilang minuto lang, dumating ang mga pulis na tinawag ng mga security personnel ng hotel. Kinaladkad nila si Donya Victoria na hanggang ngayon ay nagwawala at nagsasalita nang mag-isa dahil sa epekto ng drogang siya mismo ang bumili.

Nang gabing iyon, hindi nasira ang kasal ko. Ang nasira ay ang buong mundo ni Donya Victoria.

Napatunayan ng mga imbestigador ang ginawa niyang pagpatay at pamemeke ng dokumento dahil sa kanyang sariling pag-amin at sa pag-o-autopsy muli sa labi ni Don Arturo. Nakulong siya habambuhay. Nabawi ni Kevin ang kumpanyang nararapat sa kanya, at namuhay kami nang mapayapa, malayo sa kamandag ng isang sakim na biyenan.